ساختار فیزیکی لبه لمسی ایمنی اساس تشخیص دقیق است و معمولاً از یک ماده الاستیک بیرونی و یک عنصر حسگر داخلی تشکیل شده است:
مواد الاستیک بیرونی
عمدتاً از لاستیک یا سیلیکون مقاوم در برابر سایش-مقاوم و اکستروژن-، دارای قابلیت تغییر شکل الاستیک خاصی است. هنگامی که لبه لمسی توسط نیروی خارجی فشرده می شود (حتی یک تماس جزئی)، ماده خارجی تغییر شکل داده و نیرو را به عنصر حسگر داخلی منتقل می کند تا از حساسیت "ماشه لمسی" اطمینان حاصل شود.
عنصر حسگر داخلی
بسته به اصل تشخیص، دو عنصر حسگر مشترک وجود دارد:
تماس لاستیک/فلز رسانا: قسمت داخلی شامل دو نوار لاستیکی رسانای موازی (یا کنتاکت فلزی) است و این دو در شرایط عادی یک شکاف (غیر-رسانا) نگه می‌دارند. هنگامی که لایه بیرونی فشرده و تغییر شکل می‌یابد، دو لاستیک رسانا با هم تماس می‌گیرند و هدایت می‌کنند تا یک مسیر سیگنال الکتریکی را تشکیل دهند.
سنسور فشار هوا/فشار هیدرولیک: داخل یک لوله هوا/مایع مهر و موم شده با سنسور فشار است. هنگامی که تحت فشار است، تغییر فشار در لوله توسط سنسور گرفته شده و به سیگنال الکتریکی تبدیل می شود.
هر دو ساختار می توانند به طور مستقیم وضعیت حس را از طریق تماس فیزیکی تغییر دهند تا از "تشخیص از دست رفته" جلوگیری شود.
