شناسایی نقاط کور لبه ایمنی نیازمند بررسی سایت و تجزیه و تحلیل سیستم است. روش های رایج عبارتند از:

آزمایش شبیهسازی در سایت: از پرسنل بخواهید تا وضعیتهای مختلف (ایستادن، چمباتمه زدن، خم شدن) را شبیهسازی کنند تا وارد ناحیه اطراف تجهیزات شوند و مشاهده کنند که آیا نواحی وجود دارد که لبه در آن فعال نشده است یا خیر.
تجزیه و تحلیل ساختار تجهیزات: نقشه های تجهیزات را بررسی کنید، موقعیت نصب لبه را علامت گذاری کنید، و "ناحیه خالی" بدون پوشش را بر اساس دامنه حرکت تجهیزات (مانند شعاع بازوی ربات و مسیر تسمه نقاله) محاسبه کنید.
تشخیص عملکرد لبه: از ابزارهای حرفه ای (مانند مولتی مترها و آشکارسازهای سیگنال) برای تست حساسیت هر بخش از لبه و بررسی نقاط شکست موضعی ناشی از پیری و شکستگی استفاده کنید.

بررسی دادههای تاریخی: رویدادهای ایمنی گذشته تجهیزات (مانند برخوردهای جزئی و جراحات نزدیک{0}) را تجزیه و تحلیل کنید تا مشخص شود آیا آنها ناشی از نقاط کور هستند یا خیر.









