حسگر فتوالکتریک دستگاهی است که سیگنال های نور را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند، و اصل کار آن بر اساس اثر فتوالکتریک است. اثر فتوالکتریک به این معنی است که وقتی نور مواد خاصی را تابش می کند، الکترون های ماده انرژی الکترون را جذب می کنند و اثر الکتریکی مربوطه رخ می دهد. با توجه به پدیده های مختلف اثر فتوالکتریک، اثر فتوالکتریک را می توان به سه دسته تقسیم کرد: اثر خارجی فتوالکتریک، اثر فتوالکتریک داخلی و اثر فتوولتایک.
حسگر فتوالکتریک با تبدیل تغییرات شدت نور به تغییرات سیگنال های الکتریکی کنترل می شود. ابتدا فرستنده هدف را هدف قرار می دهد و پرتو نور را بدون وقفه ساطع می کند؛ دوم، گیرنده پرتو نور ساطع شده توسط فرستنده را دریافت می کند و آن را به سیگنال های الکتریکی تبدیل می کند؛ در نهایت، مدار تشخیص خروجی سیگنال الکتریکی توسط گیرنده را تشخیص می دهد و تنها سیگنال معتبر را حفظ می کند.
حسگر فتوالکتریک یک حسگر با دستگاه فتوالکتریک به عنوان عنصر تبدیل است. می توان از آن برای تشخیص غیر الکتریسیته ای استفاده کرد که به طور مستقیم باعث تغییرات کمیت نور می شود، مانند شدت نور، روشنایی، اندازه گیری دمای تابش، تجزیه و تحلیل ترکیب گاز و غیره؛ همچنین می توان از آن برای تشخیص غیر الکتریسیته دیگری که می تواند به تغییرات کمیت نور تبدیل شود استفاده کرد. الکتریسیته مانند قطر بخشی، زبری سطح، کرنش، جابه جایی، لرزش، سرعت، شتاب، و شناسایی شکل شیء و وضعیت کار.
در سال های اخیر به طور گسترده ای در سلاح های لیزری و سیستم های خواندن کنتور خودکار، آشکارسازهای کد کد دود، اسکنر کد نوار، شمارنده محصول، آلارم دود فتوالکتریک، سرعت اندازه گیری، و کاربرد فتوسل ها در تشخیص فتوالکتریک و کنترل خودکار مورد استفاده قرار گرفته است.









